ZA POMOCĄ WZORU

Za pomocą tego wzoru można dla po­trzeb muzyki przedstawić funkcję jako sumę nieskończonej liczby drgań harmonicznych określonych amplitudach, przesunięciach fa­zy i okresach. Szereg Fouriera pozwala rozwią­zywać równania różniczkowe, między innymi równanie drgającej struny, które w 1747 roku przedstawił dAlambert. Matematycy naszego stulecia mogli już czer­pać ze znacznego dorobku zarówno w teorii, jak praktyce, poznawać zalety i niedostatki roz­maitych podejść do zadań kompozycyjnych oraz szanse ich realizacji w samodzielnie tworzących urządzeniach. W 1940 roku Joseph Schillinger, matematyk z Columbia University, w broszu­rze pt. Kaleidophone przedstawił własne algo­rytmy układania muzyki. Metoda ta okazała się na tyle przydatna, że zastosował ją George i Gershwin przy pisaniu opery Porgy and Bess. Opisu tej metody w języku polskim dokonał Zbigniew Piotrowski w numerze 8 „Ruchu Muzycznego” z 1973 r.

Jeśli szukasz info o sposobach na aktywne spędzenie wolnego czasu i ciekawych form rozrywki to doskonale trafiłeś. Mój serwis jest w całości poświęcony jest tematyce różnorakiej rozrywki. Mam nadzieję, że bardzo Ci się tutaj podoba i polecisz mój serwis znajomym!
© Wszelkie prawa zastrzeżone